Kamień na kamieniu, a na kamieniu skała… – tako rzeczą tutejsi tubylcy.

Na skalnym Podhalu, w zimowej stolicy Polski: ministranci, lektorzy oraz młodzież poznaje czym jest wolność, bo góry to wolność, to ucieczka od tego co przyziemne i małostkowe. Wolność, którą zdobywa się przez wysiłek, trud, a nawet poświęcenie…, no ale przecież “nagroda czeka na górze”.

Jesteśmy na Krzeptówkach, za okien rozpościera się “śpiący rycerz”, a jeszcze bliżej “na rzut beretem” sanktuarium Pani z Fatimy.

Pierwsze godziny, dni to “rozruch”, to poznawanie swoich umiejętności oraz zdolności. W górach nie ma innej drogi aniżeli oswajanie tego, co skończone z surową materią, graniami, ekspozycjami.

Niebawem bowiem czeka nas urwisko, wiatr co ociera się o limby, szum potoku…, “sięgaj tam gdzie wzrok nie sięga”.

“Jeszcze będzie pięknie, mimo wszystko, tylko załóż wygodne buty, bo masz do przejścia całe życie”

Tymi słowami św. Jana Pawła II zakończyliśmy naszą przygodę w Tatrach.

Dla większości był to pierwszy pobyt w Zakopanem, możliwość spojrzenia wysoko w góry, bycie ponad 2000 m.n.p.m.

Z góry zawsze więcej i lepiej widać.

To dopiero początek, jeszcze wiele przed nami.

Trzeba założyć tylko wygodne buty i nie narzekać.